Uit onderzoek is gebleken bijna 100% van de vrouwen last hebben van eetaanvallen. Eetaanvallen voor of tijdens een dieet komt meer voor dan bij vrouwen. Vrouwen hebben stoffen zoals suiker, chocholade en koolhydraten meer nodig dan mannen.
HOE VAAK WORDT DIT WEL NIET OVER VROUWEN GEZEGD?
Het verlangen naar chocolade? Gewoon een verslaving!
Het verlangen naar suiker? Ze hebben therapie nodig!
Premenstruele syndroom? Ach fabels..gewoon een excuus om te eten!
Uit onderzoek is gebleken bijna 100% van de vrouwen last hebben van eetaanvallen.
Eetaanvallen voor of tijdens een dieet komt meer voor dan bij vrouwen. Vrouwen hebben stoffen zoals suiker, chocholade en koolhydraten meer nodig dan mannen.
Er zijn twee soorten eetaanvallen:
- emotionele eetaanvallen
- biologische eetaanvallen
WAAROM?
Nou het emotionele gedeelte even daargelaten en laten we de biologische kant ervan gaan bekijken.
Serotonine- een stof in de hersenen die verantwoordelijk is voor stabiliteit van het humeur.
Endorpine- een stof in de hersenen waar je veel van binnen krijgt na het eten van chocolade en vet , hetzelfde effect krijg je ook door sporten of verliefd worden.
Het is dus ook niet verwonderlijk dat vrouwelijke hormonen invloed hebben op de hersenen.
Premenstruele week – de hoeveelheid serotonine zakt rond deze tijd
Endorphine – stijgt rond de ovulatie en zakt weer in de menstruale week
Menopauze – Serotine zakt of schommelt in hoeveelheid
Kort samengevat staan deze stoffen in onze hersenen ongeveer gelijk aan:
Phenylethylamine-chocolade
Theobromine-caffiene
Serotonine-suiker
Endorphine- vet
Als je aan het diëten bent en je komt op het punt dat je het niet meer ziet zitten en verlangt naar van alles, komt het dus ook door het tekeer gaan van je hormonen en dat er van alles stijgt en zakt in je hersenen
)
Dus voel je niet schuldig dat je geen doorzettingsvermogen hebt, want zo zie je maar! Wij vrouwen kunnen er ook niks aan doen.Daardoor word het dieten wel moeilijker en is het een kwestie of je door zulke periodes tijdens het dieten doorheen kan komen.
Om je hormonen gelukkig te houden kun je dit doen:
Je toegeven aan je eetaanvallen door kleine hoeveelheden van te nemen, bv. chocolade,suiker
Regelmatig je maaltijden eten en af en toe een tussendoortje nemen.
Langzaam eten en in kleine hapjes, zodat je er echt van geniet
Je kunt de stoffen zoals serotonine en endorphine ook verkrijgen door te gaan sporten, een warm bad nemen, massage, knuffelen, meditatie, yoga en Tai Chi.
Je weet wanneer je biologische honger hebt als:
Je maag gaat zeuren en het hongergevoel wordt steeds erger
Je hoofdpijn blijft nadat je het geprobeerd hebt weg te krijgen door water te drinken of wortels te eten.
Je hebt al 4 a 5 uur niet gegeten.
Het is de premenstruele week en het is tijd voor chocolade, suiker of een ander soort koolhydratenshot
)
Je hebt emotionele honger als:
Je ruzie hebt gehad en je wilt opgebeurd worden
Je voelt geen lichamelijke symptomen of geen honger
Na een confrontatie of hetzelfde, na een ruzie je een traktatie verdiend hebt
Net hebt gegeten en je weet niet waarom je weer wilt eten.
Dat je problemen hebt of ergens mee zit en je kunt je niet uiten , dus ga je eten.
Het verschil is, dat als er lichamelijke honger aanwezig is, of je nou in een rotbui bent of niet, heb je kans dat jouw biologische kwestie aandacht nodig heeft. Maar als je geen honger hebt en gewoon in een rotbui bent dan is het een emotionele kwestie.
Weet je het niet zeker? Moet je jezelf dit vragen:
Is er iets anders dan eten waardoor je opgebeurd kan worden, bv. therapie, een hobby of een bad etc.
Je voelt je prima en je hebt gewoon trek in een stuk chocola, door wat voel je je beter?
Heb ik een goed uitgebalanceerd dieet gevolgd en heb ik wel genoeg beweging gehad de laatste twee weken?
Heb ik een andere behoefte van mezelf verwaarloosd en wil ik het vervangen met eten?
De kunst van eetaanvallen is, dat je onderscheid kan maken of het nou een biologische of een emotionele kwestie is. Als je dat ontdekt hebt, haal diep adem, wees goed voor jezelf en vergeet niet,,,,morgen is er weer een nieuwe dag..:o)
Anorexia en Boulimia
Anorexia en Boulimia Nervosa komen voornamelijk voor bij vrouwen; ongeveer 5% van de patiënten is man. Anorexia komt voor bij 1.4 op de 1000 vrouwen. De schattingen voor boulimia zijn aanmerkelijk hoger: 4,5% van de vrouwen en 1,5% van de mannen zou hier aan lijden.
De ziektes duren gemiddeld 7,5 jaar, met een spreiding van een half jaar tot dertig jaar. De weg naar genezing is vaak lang. Ongeveer 40% van de patiënten herstelt volledig, 40% herstelt gedeeltelijk en 20% herstelt niet. Ongeveer 10% van de patiënten overlijdt aan de gevolgen van deze ziektes.
Lijnen vormt een belangrijke risicofactor voor het ontstaan van de eetstoornissen anorexia en boulimia nervosa. Tweederde van alle vrouwen wil graag afvallen. Daarom doet 50% van alle vrouwen permanent aan de lijn. In de Verenigde Staten heeft 50% tot 80% van de meisjes al voor hun dertiende jaar meer dan eens een serieuze lijnpoging ondernomen.
Betekent dit dat tweederde van de vrouwen te dik is? Nee, het merendeel van de vrouwen heeft een gewicht dat volgens medische maatstaven gezond is. Veel vrouwen voelen zich dus te dik, al zijn ze het niet. Blijkbaar is er een verschil tussen medisch en ‘modisch’ gewenst gewicht.
Wat ‘modisch’ gewenst is, wordt ons dagelijks via de media voorgehouden. Een generatie geleden woog het gemiddelde fotomodel nog 8% minder dan de gemiddelde Amerikaanse vrouw, terwijl zij nu 23% minder weegt. Door betere voedingsomstandigheden worden we steeds zwaarder, terwijl het zogenaamde ‘ideale’ gewicht steeds lager komt te liggen.
Deze discrepantie is er de oorzaak van dat steeds meer vrouwen voortdurend op dieet zijn.
Lees ook:
Tags: Afslanken, Afvallen, Bulimia, Dieet, Eetaanvallen, Eetstoornissen, Overgewicht
Ik wil hier even reageren dat (in mijn geval) de link tussen emoties, zelfbeeld, negatieve overtuigingen en weinig zelfwaardering,heel duidelijk is. Nu, na mijn veertigste ben ik deze link gaan ontdekken en ben ik mij meer daarop gaan richten ipv opnieuw het zoveelste dieet te proberen.
Ik bedoel hiermee zeker niet te zeggen dat er geen goede dieëten of voedingsrichtlijnen zouden zijn, maar het achterliggende psychische aspect wordt zo vaak over het hoofd gezien.
Groetjes,
Linda