augustus 13, 2022

jojoclub-afslanken

Jojo Club is de toonaangevende aanbieder van kwalitatief Nederlands nieuws in het Engels voor een internationaal publiek.

De terugtrekking van Rusland uit het ISS om het ROSS-ruimtestation te lanceren, kan de wereld in een donker tijdperk voor de ruimte storten

Het eerste deel van het International Space Station dat in een baan om de aarde werd gelanceerd, kwam niet van NASA – het kwam eigenlijk uit Rusland. Module van 41,2 voet – genoemd naar “Zarya”, het Russische woord voor zonsopgang. Er wordt gezegd dat het een donkere dag is 20 november 1998 vanaf een lanceerplatform in Kazachstan. Het was het hoogtepunt van bijna een decennium van geopolitiek geklungel dat begon met het einde van de Koude Oorlog in 1989 en culmineerde in een partnerschap tussen de twee voormalige tegenstanders dat meer dan 30 jaar zou duren.

De Verenigde Staten zetten zich in om met Moskou samen te werken aan het ISS-programma, omdat het niet alleen de vrede tussen de twee voorheen vijandige naties vertegenwoordigt, maar ook de democratie in Rusland helpt versterken. Vertegenwoordigers van de twee landen ontmoetten elkaar in de loop der jaren verschillende keren en namen deel aan stille, schimmige vergaderingen om details uit te werken. Als het stof is opgetrokken, zal Rusland de wereld een nieuw tijdperk van ruimtevaart inluiden.

Dus de lancering van Zarya is niet het begin van een nieuw ruimtetijdperk voor het verkennen van het universum. Het was een olijftak – decennia van spanningen, bijna nucleair conflict en een volledige herschikking van de wereldmacht zoals we die kenden. Als naties nooit vrede op aarde kennen, kunnen ze die tenminste tussen de sterren vinden.

Nu, 20 jaar later, eindigt het allemaal met Rusland.

De eerste module van het International Space Station Zarya draait om de aarde.

NASA

Op 26 juli deed Yury Borisov, het nieuw geslagen hoofd van het Moskouse ruimteagentschap Roscosmos, de officiële aankondiging. Het land trekt zich na 2024 terug uit het ISS Bouw hun eigen ruimtestation. Een dag later, Rusland verduidelijkt aan NASA Het blijft bij het ISS tot ten minste 2028 Technisch gezien Na 2024 werd de eerste melding verbroken.

Als ze zich pas in 2028 terugtrekken, is dat geen probleem”, vertelde John Laxton, voormalig directeur van het Space Policy Institute aan de George Washington University, aan The Daily Beast. “In 2030 is het station sowieso klaar. Partners kunnen een einddatum overeenkomen van iets eerder dan 2030.

Het land is echter nog steeds van plan om tegen 2030 een nieuwe orbitale buitenpost te lanceren Recent interview, Vladimir Soloviev, vluchtdirecteur van het Russische deel van het ISS, gaf enkele hints over de toekomst van het Russische station, dat ze het Russian Orbital Service Station (ROSS) hebben genoemd. Ten eerste zou het grotendeels autonoom opereren zonder een permanente bemanning aan boord – een “voorwaartse, niet achterwaartse” zet voor de mensheid, drong hij aan. Volgens een vertaling.

Het kan echter een duidelijke breuk zijn van een of meer Toekomstige commerciële ruimtestations NASA is van plan om te ondersteunen. Het is opgestegen vanaf China’s nieuwe ruimtestation Tiangong, dat momenteel wordt bemand door astronauten.

Weergave van Roscosmos’ geplande ROSS orbitale buitenpost volledig geassembleerd.

Roscosmos

Er is een reden waarom deze partijen bij mensen blijven in plaats van intelligente machines. Het beste van alles is dat het hebben van mensen in deze orbitale buitenposten meer onderzoek mogelijk maakt. Ook als er iets misgaat op het station (Dat doet het vaak), kan er iemand zijn om het meteen te repareren.

Het geplande Russische station zal ook een zonsynchrone baan hebben, wat betekent dat het het aardoppervlak zal passeren tijdens lokale daglichturen. Hierdoor kan ROSS gemakkelijk beide polen van de aarde lezen. Er moet echter worden opgemerkt dat talloze onderzoekssatellieten die rond de planeet cirkelen dit al doen.

Hoewel ROSS zeker minder complex is dan het ISS of Tiangong, is het nog steeds een enorme onderneming, vooral gezien het ambitieuze doel om tegen 2030 een deel ervan in een baan om de aarde te lanceren.

En dat houdt zelfs geen rekening met de aantoonbaar vervallen staat van Roskosmos.

Gezien de staat van hun ruimtevaartindustrie, zou ik geschokt zijn als ze het zouden kunnen laten werken, laat staan ​​in 2030.

Wendy Whitman Cope, US Air Force School of Advanced Air and Space Studies

“Gezien de staat van hun ruimtevaartindustrie, zou ik geschokt zijn als ze het voor 2030 voor elkaar zouden krijgen”, zegt Wendy Whitman Cope, specialist ruimtevaartbeleid bij de Advanced Air and Space Studies van de Amerikaanse luchtmacht. Het dagelijkse beest. Zelfs een beter gefinancierde en uitgeruste NASA dan Roscosmos zou moeite hebben om de deadline van 2030 te halen, zei hij. “Dus het lijkt twijfelachtig dat Rusland zou proberen met een geheel nieuw systeem te komen.”

‘Ze moeten nu beginnen,’ legde Logsdon uit. “Ze kunnen nu niet beginnen omdat ze heel weinig geld hebben en het is te duur om operaties op het ISS uit te voeren.”

Natuurlijk kan Moskou samenwerken met landen als China om een ​​station in een baan om de aarde te krijgen. Maar Cope zei dat Peking geen echte reden heeft om hen te helpen. Als er iets is, zegt hij, zou de samenwerking van het land in plaatsen als Tiangong het record van China kunnen ondermijnen. Rusland moet in het Chinese ruimteprogramma worden uitgekeken voor een groot deel van de technologie, zoals lanceervoertuigen – waarover ze waarschijnlijk controle hebben.

Toch zijn de plannen aanzienlijk, een duidelijke indicatie van wat de voormalige Roscosmos-chef Dmitry Rogozhin van plan is na te streven. De vrede is verdwenen in de ruimte. De spanningen zijn terug in de baan en ze kunnen hier een tijdje blijven… toch?

Je kunt een struikeldraad bedenken over astronauten… als er mensen zijn wiens leven bedreigd kan worden, wordt het moeilijker om gevaarlijke dingen te doen die die mensen kunnen schaden.

Wendy Whitman Cope, US Air Force School of Advanced Air and Space Studies

OK, Misschien. De kans is groter dat de ruimte achterblijft bij de gevolgen van geopolitiek getouwtrek op vaste grond. “Het hebben van een orbitale buitenpost heeft zijn politieke betekenis verloren”, zei Loxton. “NASA gaat particuliere commerciële zenders hebben. Het is geen hoge geopolitiek. Als Rusland deze faciliteit zou bouwen, zou het vrijwel zeker orbitale buitenposten gebruikelijker maken, en dat zou niet uitmaken.

Cobb herhaalde het sentiment. Hij gelooft zelfs dat hoe meer buitenposten, laboratoria en astronauten zich in een baan om de aarde bevinden, hoe kleiner de kans dat ze de spanningen doen escaleren, althans in de ruimte.

“Je kunt struikeldraad over astronauten bedenken,” zei Cobb. “Ik weet dat het niet goed is om er in die zin over na te denken. Maar omdat er mensen zijn wiens leven kan worden bedreigd, maakt het het moeilijker om gevaarlijke dingen te doen die die mensen schaden. Russische anti-satelliettest Vorig jaar was erg zorgwekkend. Ze kwamen heel dicht bij het ISS en er is nog steeds veel puin dat de astronauten ernstig bedreigt.

Zie het als nucleaire afschrikking. Als je Russische, Chinese en Amerikaanse ruimtestations hebt, heeft iedereen huid in het spel – dus iedereen heeft iets te verliezen. Het is het ruimtetijdperk-equivalent van wederzijds verzekerde vernietiging, dus “al die acteurs denken twee keer na voordat ze iets heel geks doen”, zei Cobb.

Weergave van Roscosmos’ geplande ROSS orbitale buitenpost volledig geassembleerd.

Roscosmos

Voor Loxton zijn de terugtrekking van Rusland en zijn eigen doelen een duidelijk voorbeeld van een van de grote teleurstellingen van het tijdperk van het ruimtestation: het heeft gefaald – tenminste als het gaat om zijn oorspronkelijke belofte van eenwording. De wereld heeft een grotere missie dan welk land dan ook.

“De impact van het ISS op de aardgebonden politiek was zeer beperkt”, zei Logsdon. “We hebben geen democratisch Rusland. We hebben Poetin. We hebben de invasie van Oekraïne. Het politieke belang van internationale samenwerking op het station heeft zijn kracht verloren – als het er ooit een heeft gehad.”

Maar het zou goed kunnen zijn. Rusland is nog steeds van plan om de komende zes jaar in het ISS te blijven. En het in een baan om de aarde draaiende lab zou niet eeuwig moeten duren. Zelfs vóór de rommelige breuk met Rusland leefde het in geleende tijd, aangezien de oorspronkelijke vervaldatum 15 jaar in het proces was (hoewel De regering-Biden verlengde haar operationele levensduur tot 2030)

Als dat zo is, zal het land dat zijn eerste deel in een baan om de aarde heeft gebracht – een blok dat naar Dawn is genoemd – er zijn als de zon er eindelijk onder gaat.

READ  Macron slaat tomaten kapot in mars na verkiezingen | Frankrijk